Dinlemeyi Unuttuk

İletişim çağında yaşıyoruz. Tarihte hiçbir nesil bugün sahip olduğumuz kadar fazla iletişim aracına sahip olmadı. Telefonlarımız cebimizde, sosyal medya uygulamaları elimizin altında ve dünyanın herhangi bir yerindeki bir insana saniyeler içinde ulaşabiliyoruz.

Ancak ilginç bir çelişkiyle karşı karşıyayız. Bu kadar çok iletişim kurmamıza rağmen birbirimizi anlamakta her geçen gün daha fazla zorlanıyoruz.

Bunun temel sebebi, konuşmayı öğrenirken dinlemeyi unutmuş olmamız olabilir.

Bugün bir tartışmayı izlediğinizde çoğu insanın karşısındaki kişiyi anlamaya çalışmadığını fark edersiniz. İnsanlar genellikle cevap vermek için bekliyor. Karşı tarafın ne söylediğini gerçekten anlamak yerine, ona nasıl karşı çıkacağını düşünüyor.

Sosyal medyada durum daha da belirgin. Bir paylaşımın altındaki yorumlara baktığınızda çoğu kişinin yazının tamamını okumadan fikir belirttiğini görebiliyorsunuz. Başlığa bakıp karar veriyor, birkaç cümle okuyup hüküm veriyor ve ardından kendi görüşünü savunmaya başlıyor.

Oysa dinlemek, yalnızca sessiz kalmak değildir. Dinlemek, karşımızdaki insanın neden o şekilde düşündüğünü anlamaya çalışmaktır. Katılmak zorunda değiliz. Aynı fikirde olmak zorunda da değiliz. Ancak anlamaya çalışmak, sağlıklı bir toplumun temel şartlarından biridir.

Bugün siyasette, sosyal medyada, iş hayatında ve hatta aile ilişkilerinde yaşanan birçok sorunun temelinde bu eksiklik yatıyor. İnsanlar farklı düşüncelere tahammül etmekte zorlanıyor. Karşı görüşü duyduğu anda savunmaya geçiyor.

Oysa farklı fikirler bir tehdit değil, gelişim fırsatıdır. Kendi düşüncelerimizi test etmenin, hatalarımızı görmenin ve yeni bakış açıları kazanmanın yolu farklı görüşlerle karşılaşmaktan geçer.

Belki de bugün ihtiyacımız olan şey daha fazla konuşmak değil, biraz daha dikkatli dinlemektir.

Çünkü insanları değiştiren şey çoğu zaman söylediklerimiz değil, anladıklarımızdır.

İkinci Akıl