Başarısız Olma Hakkımızı Kaybettik Mi?

Bir zamanlar insanlar başarı hikâyelerini anlatırdı. Bugün ise başarılarını sergiliyor.

Sosyal medyada birkaç dakika geçirmeniz yeterli. Birileri yeni bir araba almış, birileri tatile gitmiş, birileri iş kurmuş, birileri yatırım yapmış. Herkes başarılı, herkes mutlu, herkes hayatının en güzel dönemini yaşıyor gibi görünüyor.

Ancak gerçek hayat ekranlarda gördüğümüz kadar kusursuz değil.

Her başarının arkasında görünmeyen başarısızlıklar vardır. Kaybedilen paralar, reddedilen projeler, sonuçsuz kalan girişimler ve hayal kırıklıkları çoğu zaman paylaşılmaz. İnsanlar yalnızca sonuca odaklanır. Bu nedenle birçok kişi, çevresindeki herkesin sürekli ilerlediğini düşünürken kendi hayatının yerinde saydığını zannetmeye başlar.

Oysa başarısızlık hayatın doğal bir parçasıdır.

Bugün hayranlık duyduğumuz birçok insanın geçmişine baktığımızda, başarılarından çok başarısızlıklarıyla karşılaşırız. Fakat onlar için belirleyici olan şey hata yapmaları değil, o hatalardan sonra yollarına devam etmeleridir.

Ne yazık ki günümüzde hata yapmak neredeyse bir kusur gibi görülüyor. İnsanlar yanlış karar vermekten korkuyor. Yeni bir işe başlamaktan çekiniyor. Fikirlerini açıklamaktan kaçınıyor. Çünkü başarısız olurlarsa eleştirileceklerini düşünüyorlar.

Oysa başarısızlığın olmadığı bir yerde gelişim de olmaz.

Bir çocuk yürümeyi öğrenirken defalarca düşer. Bir sporcu başarılı olmadan önce sayısız kez kaybeder. Bir girişimci doğru işi bulana kadar birçok yanlış karar verebilir. Hayatın her alanında ilerleme, deneme cesaretiyle mümkündür.

Belki de toplum olarak yeniden hatırlamamız gereken şey budur: Başarısız olmak utanılacak bir durum değildir.

Asıl sorun, korkularımız yüzünden hiç denememektir.

Çünkü bazen kaybetmek insana çok şey öğretir. Hiç mücadele etmemek ise hiçbir şey öğretmez.

Başarılı insanlar hata yapmayanlar değildir. Hatalarına rağmen yürümeye devam edenlerdir.

Ve belki de hayatın en önemli becerilerinden biri, düştükten sonra yeniden ayağa kalkabilmektir.

İkinci Akıl